Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2009

Οι κομμουνιστές απέναντι στις αστικές κυβερνήσεις

Στην εξέγερση του Δεκέμβρη κυρίαρχο αίτημα ήταν «να φύγει η κυβέρνηση». Σθεναρή αντίσταση στο αίτημα αυτό πρόβαλλαν η ΝΔ, τα ΜΜΕ, το ΛΑΟΣ και το …ΚΚΕ.
Αν για τους υπόλοιπους ήταν και είναι λογικό να στηρίζουν μια κυνική, βαθιά αντιλαϊκή κυβέρνηση που με την πολιτική της γέννησε τη δολοφονία του 16χρονου Αλέξη.. Αν για το ΠΑΣΟΚ ήταν και είναι λογικό να μην παλεύει για την πτώση μιας κυβέρνησης που έχει όμοια πολιτική με τη δικιά του και εκτελεί το έργο που και το ΠΑΣΟΚ θα εκτελούσε, αλλά να αναμένει την εξουσία ως ώριμο φρούτο…
Για το ΚΚΕ τίθεται το ερώτημα: γιατί δεν επεδίωξε την πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή;

«Αυτή η κυβέρνηση πρέπει να φύγει, όσο πιο γρήγορα φύγει τόσο καλύτερα για τον τόπο» κραυγάζουν όπου βρεθούν και όπου σταθούν τα στελέχη του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ …Αποκρύπτοντας συνειδητά από το λαό ότι το πρόβλημα δεν έχει να κάνει με το ποιο κόμμα κυβερνά, αλλά ποια τάξη εξουσιάζει. Ότι το πρόβλημα δεν είναι απλώς η ΝΔ, αλλά το μεγάλο κεφάλαιο καθ' υπαγόρευση του οποίου ασκείται η συγκεκριμένη πολιτική, όπως ασκούνταν χτες επί ΠΑΣΟΚ και όσο αυτό υπάρχει θα ασκείται απ' όποια πολιτική δύναμη κι αν βρίσκεται στην κυβέρνηση».
Ριζοσπάστης 12/10/2008

Θα μπορούσε ένας ανυπόμονος μικροαστός να συμφωνήσει με τα παραπάνω. Από πότε όμως οι κομμουνιστές αδιαφορούν για την ανατροπή των κοινωνικών και πολιτικών συσχετισμών; Από πότε στο όνομα του μεγάλου στόχου (της κατάκτησης της πολιτικής εξουσίας από την εργατική τάξη), οι επιμέρους στόχοι, οι επιμέρους πολιτικές ανατροπές, οι επιμέρους κατακτήσεις καταδικάζονται ως αποπροσανατολιστικές;
  • Ισχύει ή όχι ότι μια πτώση της κυβέρνησης Καραμανλή κάτω από το βάρος της παλλαϊκής κατακραυγής για την πολιτική των σκανδάλων, της πλουτοκρατίας, της δολοφονίας, θα εμπόδιζε (έστω πρόσκαιρα), θα καθυστερούσε, θα ενοχλούσε την απρόσκοπτη εφαρμογή των επιδιώξεων της άρχουσας τάξης;
  • Ισχύει ή όχι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ λέει «Να φύγει η ΝΔ, να μην ξαναγυρίσει το ΠΑΣΟΚ – Μόνη λύση η Αριστερά και τα κινήματα», και όχι όπως συκοφαντικά υποστηρίζει ο Ριζοσπάστης «βάζει στόχο να πέσει η κυβέρνηση της ΝΔ για να έρθει το ΠΑΣΟΚ» (21/12/2008)
  • Ισχύει ή όχι ότι αν μια κυβέρνηση πέσει υπό το βάρος των κινητοποιήσεων του λαϊκού κινήματος, η επόμενη κυβέρνηση, ακόμη κι αν έχει τις αντιλαϊκότερες προθέσεις θα αναγκαστεί να είναι πιο προσεκτική, ίσως θα αναγκαστεί να φοβάται τη λαϊκή οργή;
  • Ισχύει ή όχι ότι αν ο αγανακτισμένος, πεινασμένος, καταπιεζόμενος λαός ρίξει μια κυβέρνηση, θα έχει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στις δυνάμεις του, θα αποκτήσει αυτοπεποίθηση, θα ξεπεράσει πιο εύκολα το δηλητήριο του «δεν γίνεται τίποτα, δεν μας υπολογίζουν»;
  • Ισχύει ή όχι ότι οι μεγαλύτερες πολιτικές και κοινωνικές ανατροπές οικοδομήθηκαν με παρακαταθήκη δεκάδες προηγούμενες μεγάλες μάχες, εκατοντάδες μικρότερες, χιλιάδες καθημερινούς αγώνες και κινητοποιήσεις; Ισχύει ή όχι ότι ανατροπές κυβερνήσεων ήταν αναγκαίος αλλά όχι ικανός όρος για συνολικότερες πολιτικές ανατροπές;
Αντί άλλης απάντησης παραθέτουμε τι έλεγε το ΚΚΕ όταν δεν ήταν κυβέρνηση η ΝΔ:
«Είναι θετικό ότι το αίτημα να πέσει η κυβέρνηση από τη λαϊκή απαίτηση και να γίνουν εκλογές, υιοθετείται τελικά, έστω με μισόλογα, από όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης… Ο λαός πρέπει να απαιτήσει την παραίτηση της κυβέρνησης. Είναι ο μόνος υπεύθυνος και αρμόδιος να δώσει ένα πραγματικό νόημα στο σύνθημα "ΦΥΓΕΤΕ!"».
Δηλώσεις Αλέκας Παπαρήγα στις 26/2/1999 ενάντια στην κυβέρνηση Σημίτη
με αφορμή την παράδοση Οτσαλάν.

Για ποιον αλήθεια λόγο η σωστή απαίτηση να φύγει η αντιλαϊκή κυβέρνηση Σημίτη όταν παρέδιδε τον Οτσαλάν πριν δέκα χρόνια, αντικαταστάθηκε από την άρνηση να πέσει η κυβέρνηση, όταν κυβέρνηση είναι η ΝΔ; Για ποιο λόγο η σωστή πολεμική στο ένα κόμμα της άρχουσας τάξης μεταλλάσσεται σε έμμεση στήριξη στο άλλο κόμμα της άρχουσας τάξης;

Συμπλήρωνε τότε (1999) η Α.Παπαρήγα:
«Η παραίτηση της κυβέρνησης, σαν λαϊκή απαίτηση, δεν πρέπει να είναι το τέλος, αλλά μόνο η αρχή. Εμείς δε θέλουμε τις εκλογές μόνο για να ανακατευτούν τα χαρτιά της τράπουλας, αλλά για να αρχίσει μια πορεία του λαού που βάζει εμπόδια, που βάζει τρικλοποδιές στην πολιτική της ΟΝΕ και του "νέου δόγματος του ΝΑΤΟ". Να αρχίσει μια πορεία που ο λαός παρεμποδίζει τα αντιλαϊκά μέτρα και τους ψευτοεθνικούς στόχους, με ένα και μόνο σκοπό: Να συγκεντρώσει τη δύναμη εκείνη, που τελικά θα γείρει την πλάστιγγα στην άλλη μεριά, στη μεριά των συμφερόντων του λαού και μόνο του λαού».

Για ποιο λόγο τα ίδια ακριβώς δεν ισχύουν σήμερα; Η σημερινή συμπεριφορά του ΚΚΕ δεν αποτελεί έμμεση αλλά ξεκάθαρη στάση υποστήριξης της σημερινής κυβέρνησης;

Διαβάστε ακόμα: Δελτίο Τύπου για την επίθεση του ΚΚΕ στην ΚΟΕ (12/2/2009)

Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2009

Μια πλούσια και γόνιμη συζήτηση

Επόμενες εκδηλώσεις στην Κρήτη
Ρέθυμνο: Σάββατο 14/2, 7:00 μ.μ. στο Εργατικό Κέντρο

Ιεράπετρα: Κυριακή 15/2, 5:00μ.μ. στην αίθουσα Επαγγελματοβιοτεχνών

(Εθν.Αντιστάσεως 34, δίπλα στο σινεμά "ΜΙΝΩΑ")


Την Πέμπτη 12/2/2009 πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία στο Πολύκεντρο του δήμου Ηρακλείου η εκδήλωση της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Ελλάδος με ομιλητή το Νίκο Γαλάνη (μέλος της πολιτικής γραμματείας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.) και με θέμα: Δεκέμβρης 2008: οι μέρες του Αλέξη παράθυρο στο μέλλον. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια των πανελλαδικών εκδηλώσεων της Κ.Ο.Ε. για τη νεανική εξέγερση του Δεκέμβρη και ακολούθησε η προβολή ντοκιμαντέρ για το Δεκέμβρη του 2008.
Την ομιλία, όπως και την προβολή του σχετικού ντοκιμαντέρ, παρακολούθησαν δεκάδες νέοι, μαθητές, φοιτητές αλλά και νέοι εργαζόμενοι, όπως επίσης και παλιοί αγωνιστές της αριστεράς. Η μαζική προσέλευση αλλά και η πλούσια συζήτηση που ακολούθησε δείχνουν τον έντονο προβληματισμό που υπάρχει σχετικά με το πώς θα μπλοκαριστεί η επίθεση που δέχονται νεολαία και εργαζόμενοι αλλά και την ανάγκη η κομμουνιστική αριστερά να αποτελέσει ένα διακριτικό και δυναμικό πόλο στην ελληνική κοινωνία.
Ο Δεκέμβρης του 2008, με αφορμή την εγκληματική εν ψυχρώ δολοφονία του 16χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, αποτέλεσε την πρώτη κοινωνική έκρηξη εν μέσω κρίσης. Μία αυθόρμητη κοινωνική έκρηξη που χαρακτηρίσθηκε ως ένα ποτάμι οργής. Οργής των μαθητών, των φοιτητών, των νέων εργαζομένων αλλά και ανέργων, της γενιάς των 700 ευρώ, των μεταναστών για το μέλλον που συστηματικά τους ετοιμάστηκε τη τελευταία τουλάχιστον 15ετία. Ένα μέλλον, που στη καλύτερη περίπτωση χαρακτηρίζεται αβέβαιο, γεμάτο αδιέξοδα και χωρίς καμία ελπίδα για μια ζωή καλύτερη έστω από την αντίστοιχη της προηγούμενης γενιάς.
Η κρίση που ήδη βιώνουμε δεν αποτελεί μια μόνο οικονομική κρίση. Αποτελεί μια οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση η οποία φαίνεται να δημιουργεί το έδαφος για ριζικές αλλαγές στη διεθνή κοινότητα, αλλά και στην Ελλάδα ειδικά. Η έκρηξη των νέων ήταν μόνο η αρχή. Ακολούθησαν οι αγροτικές κινητοποιήσεις, οι κινητοποιήσεις για την υπεράσπιση των δημόσιων χώρων της Κυψέλης, το κίνημα συμπαράστασης στη Κ. Κούνεβα. Η αντίδραση της κυβέρνησης είναι πανομοιότυπη: ΜΑΤ, δακρυγόνα, συλλήψεις, προσπάθεια να σπιλωθεί ο αγώνας τους.
Φαίνεται πως ο Δεκέμβρης ήταν μόνο η αρχή. Πως εισερχόμαστε σε μία περίοδο κοινωνικών αναταραχών, μία περίοδο αμφισβήτησης, μία περίοδο που η διάθεση για αγώνα γεμίζει όλο και περισσότερο κόσμο, που όλο και περισσότεροι άνθρωποι αντιλαμβάνονται πως οι συλλογικές διεκδικήσεις και αντιστάσεις θα απομακρύνουν τις επιπτώσεις τις κρίσεις από τις πλάτες του εργαζόμενου λαού.
Καθήκον της αριστεράς και ειδικά της κομμουνιστικής είναι να σταθεί στο πλάι των καταπιεζόμενων – αυτών που καλούνται να πληρώσουν ξανά τη νύφη - και να προβάλλει τις αξίες του αγώνα, της συλλογικότητας, της αλληλεγγύης, της οργάνωσης καθώς και της πάλης για μία πιο δίκαιη κοινωνία, το σοσιαλισμό.

Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2009

Εκδηλώσεις για την εξέγερση του Δεκέμβρη

Το ελπιδοφόρο ξέσπασμα του Δεκέμβρη σφράγισε το 2008 φέρνοντας στο προσκήνιο μια νεολαία που για χρόνια ήταν αόρατη. Μέσα στη συγκυρία της βαθιάς οικονομικής κρίσης που σπρώχνει όλο και μεγαλύτερα κομμάτια της κοινωνίας στο περιθώριο, ήταν μια χρήσιμη «πρόβα» για τα όσα θα έρθουν μέσα στο 2009, χρονιά εξαιρετικά δύσκολη για τα λαϊκά στρώματα και τη νεολαία, που καλούνται να πληρώσουν την κρίση και να «αναστυλώσουν» τον ανθρωποφαγικό καπιταλισμό.
Ο Δεκέμβρης μας βοηθά για τις επόμενες εξεγέρσεις, αντιστάσεις και κινήματα που είναι βέβαιο πως θα πολλαπλασιαστούν το επόμενο διάστημα. Μας δείχνει έναν δρόμο για να αντιμετωπιστούν η κρίση και οι συνέπειές της με επιθετικό τρόπο. Στέλνει ένα μήνυμα, ότι δεν μπορεί πλέον να τίθεται μόνο το στοιχείο της αντίστασης, αλλά και το στοιχείο, μιας άλλης ζωής, μιας άλλης προοπτικής, μιας άλλής κοινωνίας.
Αυτά τα ζητήματα και τα συμπεράσματα από την εξέγερση του Δεκέμβρη, που θα δυναμώσουν το κίνημα, θα βρεθούν στο επίκεντρο των εκδηλώσεων που διοργανώνει αυτό το διάστημα η ΚΟΕ σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Εκδηλώσεις στην Κρήτη
Βιάννος (Ηράκλειο): Παρασκευή 6/2
Αρχάνες (Ηράκλειο): Παρασκευή 6/2
Ασήμι (Ηράκλειο): Σάββατο 7/2
Ηράκλειο: Πέμπτη 12/2, 6:30μ.μ. στο Πολύκεντρο Νεολαίας
Χανιά: Παρασκευή 13/2, 7:30μ.μ. στο Εργατικό Κέντρο
Ρέθυμνο: Σάββατο 14/2, 7:00 μ.μ. στο Εργατικό Κέντρο
Σητεία: Σάββατο 14/2
Ιεράπετρα: Κυριακή 15/2, 5:00μ.μ. στην αίθουσα επαγγελματοβιοτεχνών (Εθν.Αντιστάσεως 34, δίπλα στο σινεμά "ΜΙΝΩΑ")
Ηράκλειο (σχολές Κνωσού): Πέμπτη 19/2
Άγιος Νικόλαος: Τετάρτη 25/2

Κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων θα γίνει προβολή του ντοκιμαντέρ "Οι μέρες του Αλέξη, παράθυρο στο μέλλον", το οποίο με συνεντεύξεις και ρεπορτάζ επιχειρεί να αναδείξει όλες τις πτυχές της εξέγερσης. Μέσα από μαρτυρίες μαθητών, φοιτητών, εργαζόμενων που συμμετείχαν στα γεγονότα αναδεικνύονται –μεταξύ άλλων– τα αίτια της εξέγερσης, τα χαρακτηριστικά της, η στάση του δικομματισμού και της αριστεράς, η διεθνής απήχηση, αλλά και όσα έρχονται.

Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2009

Τα προβλήματα δε λύθηκαν-Η ανάγκη για αγώνες παραμένει

Η κινητοποίηση των αγροτών της Κρήτης το τελευταίο διήμερο, έξω από το λιμάνι του Πειραιά και όχι μόνο, έφερε στην επιφάνεια πολλές αλήθειες, πολλά ζητήματα που πρέπει να τα έχουμε υπόψιν για τους επόμενους αγώνες που έτσι κι αλλιώς θα έρθουν:

Έδειξε ότι η πολιτική της καταστολής, δεν αφορά κάποια μόνο κάποια «περίεργα» Εξάρχεια, ούτε μόνο κάποιους πολιτικοποιημένους «ταραξίες». Αφορά κάθε κοινωνική διεκδίκηση, που θέτει τα προβλήματα με ένταση και διεκδικεί λύσεις. Οι κυβερνώμενοι έχουν συνειδητοποιήσει ότι με συμβολικές ενέργειες δεν κερδίζεις τίποτα και ότι χρειάζονται αποφασιστικοί και δυναμικοί αγώνες. Από την άλλη, οι κυβερνήτες έχουν συνειδητοποιήσει ότι σε ένα περιβάλλον κρίσης και ανασφάλειας που οι πολιτικές τους δημιούργησαν, τα πράγματα είναι εύκολο «να ξεφύγουν». Η οργή, η αγανάκτηση και η μαζικότητα του αγώνα των αγροτών της Κρήτης ξεπέρασε τους όποιους «σχεδιασμούς» είχαν γίνει από πριν. Αποδείχθηκε περίτρανα ότι ο «εκτός των ορίων» αγώνας δεν είναι ανεκτός...
Έδειξε ότι ο κάθε βουλευτής, πρώτα βάζει την καρέκλα του και την κυβέρνησή του και μετά τον τόπο του. Στο νησί μας όλοι οι πολιτευτές δήθεν νοιάζονται για την Κρήτη και αναπαράγουν τοπικιστικές αντιπαραθέσεις, αλλά στην πράξη δε δίνουν δεκάρα για το νησί και τους κατοίκους του. Τρανή απόδειξη ο Κρητικός «που μεγάλωσε και τράφηκε στο χωράφι» βουλευτής και υφυπουργός Χρ. Μαρκογιαννάκης. Αυτός που έχει την πολιτική ευθύνη για τα χημικά και το ξύλο που δέχτηκαν οι Κρητικοί μεροκαματιάρηδες. Είναι ανεπιθύμητος στην Κρήτη – να φύγει – να παραιτηθεί!
Έδειξε τη διπροσωπία του ΠΑΣΟΚ. Αυτή τη στιγμή είμαστε αντιμέτωποι με τη χειρότερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης. Αυτή η κυβέρνηση δεν θα άντεχε ούτε μια μέρα ακόμα, αν η αξιωματική αντιπολίτευση δεν τη βοηθούσε. Το ΠΑΣΟΚ παρουσιάζεται δήθεν σαν προστάτης του αγροτικού κόσμου και περιμένει να μεγαλώσει σιγά – σιγά η φθορά της ΝΔ. Το ΠΑΣΟΚ ούτε προτάσεις για το αγροτικό εισόδημα έχει, αφού οι κυβερνήσεις του έδεσαν χειροπόδαρα την αγροτική παραγωγή της Ελλάδας με τις υπογραφές της εκάστοτε ΚΑΠ και των ευρωπαϊκών πολιτικών. Ούτε έχει να πει κάτι πειστικό ενάντια στην καταστολή, αφού οι κυβερνήσεις του δημιούργησαν τα μισητά ΜΑΤ και ξεφούσκωναν τα λάστιχα των αγροτών 12 χρόνια πριν… Το ΠΑΣΟΚ, με τα στελέχη του και τους συνδικαλιστές του, συνεχώς προσπαθούσαν να συγκρατήσουν την οργή. Και έτσι ενώ ο Υπουργός Αγρ. Ανάπτυξης έγινε ρεζίλι γιατί κρυβόταν, ενώ η οργή για τα «παλικάρια» του Μαρκογιαννάκη μεγάλωνε, ενώ η κυβέρνηση ζοριζόταν με την κατάσταση που υπήρχε στον Πειραιά και στην Κρήτη, το ΠΑΣΟΚ αποφάσισε όχι να κλιμακωθούν οι κινητοποιήσεις, αλλά να «μαζευτούμε» λέγοντας ότι δήθεν κερδίσαμε. Τι κερδίσαμε αλήθεια, πέρα από την αξιοπρέπεια μας και την εμπειρία του αγώνα μας; Τι μας έδωσε η κυβέρνηση; Τίποτα!

Δεν πρόκειται να υπάρξει άλλη ζωή και άλλη πορεία για τον κόσμο της δουλειάς και για τους αγρότες αν δε φύγει αυτή η κυβέρνηση. Και έχει σημασία η κυβέρνηση να φύγει υπό την πίεση αγώνων, διεκδικήσεων και μετώπων που θα αμφισβητούν τις πολιτικές της, οι οποίες υπαγορεύονται από την Ευρώπη και τις υπηρετεί πιστά ο δικομματισμός.
Για να δουν οι αγρότες προκοπή από τη δουλειά τους και τα χωράφια τους, για να έχει η νεολαία αξιοπρέπεια στη μόρφωση και στη δουλειά, για να έχουν οι εργαζόμενοι δουλειά και μισθούς αξιοπρέπειας, πρέπει να αγωνιστούμε για μια μεγάλη πολιτική και κοινωνική αλλαγή. Μια αλλαγή η οποία θα βάζει μπροστά τις ανάγκες του κόσμου της δουλειάς και όχι τα κέρδη του κεφαλαίου και των πολυεθνικών.

Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2009

Κατάληψη της Περιφέρειας Κρήτης στο Ηράκλειο


Φούντωσε εχθές το πρωί η αγανάκτηση του κόσμου στο Ηράκλειο μετά την πληροφορία για τη βάρβαρη καταστολή που υπέστησαν οι αγρότες από την Κρήτη στο λιμάνι του Πειραιά.

Από νωρίς το πρωί έξω από το κτίριο της Περιφέρειας Κρήτης που για τους Ηρακλειώτες συμβολίζει το κεντρικό κράτος και την κυβέρνηση, άρχισαν να μαζεύονται αγρότες, κόσμος και παραγωγοί από τις λαϊκές αγορές που εγκατέλειψαν τους πάγκους τους.

Όσο περνούσε η ώρα ο κόσμος πύκνωνε με αγρότες από διάφορες περιοχές του νομού, αλλά και από το Λασίθι και τελικά γύρω στις 12 το μεσημέρι αποφασίστηκε η κατάληψη του κτιρίου.

Η συγκέντρωση συνεχώς μαζικοποιούνταν μέχρι που αργά το απόγευμα έφτασε να ξεπερνά τα 2000 άτομα, ενώ δεκάδες ήταν τα ψηφίσματα συμπαράστασης από μαζικούς φορείς του νομού και κοινωνικές και πολιτικές οργανώσεις.

Οι διαθέσεις της μεγάλης μάζας των αγροτών βρέθηκαν πολύ πιο μπροστά από εκείνες της πλειοψηφίας των «εκπροσώπων» τους (δείτε το βίντεο στο τέλος) με αποκορύφωμα λίγα λεπτά πριν τις 9 το βράδυ όταν, παρόλο που οι συνδικαλιστές αποφάσισαν να μην ανέβουν τελικά ενισχύσεις στην Αθήνα, 300 αγρότες φωνάζοντας «όλοι πάνω» έφυγαν προς το πλοίο που αναχώρησε εσπευσμένα για να αποφύγει την επιβίβασή τους.

Από τις χθεσινές κινητοποιήσεις αγροτών στα Χανιά

Από χθές το πρωί, όταν έγινε γνωστή η επίθεση των ΜΑΤ στους αγρότες στο λιμάνι του Πειραιά, στην πόλη των Χανίων δημιουργήθηκε ιδιαίτερη ένταση. Το πρωί πραγματοποιήθηκε αυθόρμητη πορεία στο κέντρο της πόλης, ενώ συνεχίστηκε και μαζικοποιήθηκε ο αποκλεισμός του κτιρίου της εφορίας, το οποίο λειτουργεί και ως κέντρο συντονισμού του αγώνα των αγροτών.

Το απόγευμα έγινε μεγάλη συγκέντρωση σχεδόν 3000 ατόμων στην πλατεία της Δημοτικής Αγοράς που καλέστηκε από όλους τους μαζικούς φορείς του νομού και πολιτικές και κοινωνικές κινήσεις και οργανώσεις. Συμμετείχαν αγρότες που είχαν κατέβει μαζικά από τα γύρω χωριά και μεγάλος αριθμός Χανιωτών που δήλωσαν με τον τρόπο αυτό την συμπαράστασή τους στον δίκαιο αγώνα των αγροτών και καταδίκασαν την βάρβαρη καταστολή στον Πειραιά. Όλοι οι δήμοι του νομού –εκτός από τον δήμο Χανίων– είχαν κλείσει σε ένδειξη συμπαράστασης ενώ δεκάδες ήταν και τα ψηφίσματα συμπαράστασης από επαγγελματικούς συλλόγους, μαζικούς φορείς και κινήσεις.
Σχετική ένταση δημιουργήθηκε όταν κάποιοι από τους αγροτοσυνδικαλιστές προσπάθησαν με διάφορες δικαιολογίες να αποτρέψουν τον κόσμο από το να πορευτεί στους δρόμους της πόλης. Μετά από 2 ώρες, αφού είδαν ότι ο κόσμος δεν διαλυόταν αναγκάστηκαν να υποκύψουν κάτω από την πίεση της πλειοψηφίας των αγροτών και να προχωρήσουν σε πορεία, όχι προς την κλειστή νομαρχία όπως αρχικά ήθελαν, αλλά στο σύνηθες δρομολόγιο που ακολουθούν οι πορείες στην πόλη που περνάει και έξω από το πολιτικό γραφείο του αναπληρωτή υπουργού εσωτερικών Χ. Μαρκογιαννάκη.
Παρά τις κινδυνολογίες ότι η πόλη «στρατοκρατείται», «θα γίνουν επεισόδια» κλπ, η πορεία –μαζικότατη και με ιδιαίτερη πυκνότητα, ένταση και παλμό– ολοκληρώθηκε χωρίς επεισόδια. Δυνάμεις των ΜΑΤ που βρίσκονταν κοντά στο πολιτικό γραφείο του κ. Μαρκογιαννάκη –η εμφάνιση τέτοιων δυνάμεων στην πόλη των Χανίων δεν αποτελούσε σύνηθες φαινόμενο πριν το κίνημα του Δεκέμβρη – υποχώρησαν μπροστά στην οργή των συγκεντρωμένων.

Σήμερα νωρίς το πρωί οι αγρότες απέκλεισαν ξανά την εφορία Χανίων, ενώ ο αποκλεισμός επεκτάθηκε και στο κτίριο της τράπεζας της Ελλάδας. Κλειστοί εξακολουθούν να είναι όλοι οι δήμοι του νομού εκτός από το δήμο Χανίων μετά από απόφαση της ΤΕΔΚ, ενώ σε ένδειξη συμπαράστασης κλειστά έμειναν για τέσσερις ώρες το πρωί τα βενζινάδικα της πόλης και τις μεσημεριανές ώρες θα πραγματοποιήσουν στάση εργασίας τα ταξί.
Από εχθές το βράδυ κλειστή είναι και η εθνική οδός Χανίων Ρεθύμνου στο όριο των δύο νομών από Ρεθυμνιώτες και Χανιώτες αγρότες.

Ανακοίνωση αγροτών από την κατειλημμένη εφορία: «...Οι μάσκες έπεσαν! Η «κυβέρνηση» των μεσαζόντων έδειξε το πραγματικό της πρόσωπο! Καταγγέλλουμε την απροκάλυπτη και βίαιη επίθεση των ΜΑΤ με δακρυγόνα στους Κρήτες αγρότες που διαδηλώνουν στον Πειραιά. Αυτή τη στιγμή το λιμάνι του Πειραιά δεν λειτουργεί με ευθύνη της «κυβέρνησης». Χιλιάδες αγρότες κι αλληλέγγυοι το έχουν αποκλείσει! Ο ιδρώτας του αγρότη, του εργάτη του μεροκαματιάρη, γίνεται χημικά, πλαστικές σφαίρες και χειροπέδες, εναντίον του φορολογούμενου πολίτη. Καταδικάστε έντονα αυτή την τακτική και την πολιτική της μιζέριας για τον παραγωγό και του πλούτου για τον μεσίτη...».

Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2009

Η βάρβαρη καταστολή δε θα σταματήσει τους αγώνες

Η ΚΟΕ καταγγέλλει το χτύπημα της αστυνομίας στους αγρότες στο λιμάνι του Πειραιά.
Η σημερινή βάρβαρη επίθεση των ΜΑΤ δείχνει ξανά τον αποκρουστικό και αληθινό τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση Καραμανλή αντιμετωπίζει τις κοινωνικές διεκδικήσεις: την καταστολή.
Η απαγόρευση της διαδήλωσης των αγροτών της Κρήτης προς το Υπουργείο Αγροτική ανάπτυξης με πρόσχημα τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας στερείται κάθε σοβαρότητας και νομιμότητας.
Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει την κοινωνική αγανάκτηση που η ίδια έσπειρε.
Η βάρβαρη καταστολή δεν θα σταματήσει τους αγώνες