Εκδηλωση-Συζητηση: «Nα υπερασπιστουμε την Υγεια: αντισταση στη διαλυση του ΕΣΥ, παραδειγματα και προτασεις αλληλεγγυης»

Οι φοιτητές Ιατρικής της σπουδαστικής παράταξης “Aριστερή Eνότητα” παίρνουν την πρωτοβουλία να διοργανώσουν μία εκδήλωση - συζήτηση με τίτλο:

«Nα υπερασπιστούμε την Υγεία: αντίσταση στη διάλυση του ΕΣΥ, παραδείγματα και προτάσεις αλληλεγγύης».

Αναγνωρίζοντας τη σημερινή πολύ δύσκολη περίοδο που διανύουμε όπου τα δημόσια αγαθά μπαίνουν στο στόχαστρο και ο ελληνικός λαός δέχεται μία πρωτοφανή επίθεση, πρέπει να ενημερωθούμε, να συζητήσουμε αλλά και να μπορέσουμε να βρούμε διεξόδους.

Μέσα σε λίγους μήνες ολοκληρώνεται ένα “έργο” δεκαετιών: υποχρηματοδότηση, απαξίωση, κατασυκοφάντηση, ξεπούλημα. Η κυβέρνηση Παπανδρέου ανήγγειλε πως σε 100 μέρες κάθε τι δημόσιο θα έχει ξεπουληθεί, τινάζοντας στον αέρα τα όποια ίχνη κοινωνικού κράτους είχαν απομείνει. Στο χώρο της υγείας, τα πρώτα δείγματα για τα μέτρα της τρόικας που θα “πρωτοκολλήσει” ο ΓΑΠ και το επιτελείο του ήταν απροκάλυπτα και κυρίως ανάλγητα: Ο «Νοσοκομειακός Καλλικράτης» τέθηκε ήδη σε εφαρμογή με το κλείσιμο των στρατιωτικών νοσοκομείων Αλεξανδρούπολης και Ξάνθης.

Ευελπιστούμε αυτή η εκδήλωση να συνεισφέρει στον απαιτούμενο συντονισμό και την συσπείρωση των εργαζομένων στο χώρο της Υγείας ενάντια στην ακραία και επικίνδυνη για το λαό πολιτική της τρόικας και της κυβέρνησης.

Επίσης, προβληματιζόμαστε, ανιχνεύουμε λύσεις και παίρνουμε πρωτοβουλίες. Συζητάμε για παραδείγματα αυτοοργάνωσης, κοινωνικής αλληλεγγύης και άμεσης στήριξης κοινωνικών ομάδων που πλήττονται βάναυσα από την κρίση και τη διάλυση των υπηρεσιών υγείας, όπως το εθελοντικό ιατρείο κοινωνικής αλληλεγγύης στο Ρέθυμνο.

Ομιλητές:

Ελένη Ιωαννίδου, υπεύθυνη του εθελοντικού ιατρείου κοινωνικής αλληλεγγύης στο Ρέθυμνο

Στέλιος Δημητρακόπουλος, μέλος του γενικού συμβουλίου της Ο.Ε.Ν.Γ.Ε.

Εύα Ανδρονικίδη, πρόεδρος του συλλόγου φοιτητών ιατρικής Κρήτης

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο πολύκεντρο νεολαίας στο κέντρο του Ηρακλείου την Παρασκευή 3/12 και ώρα 19:00.

«Ετουτη η κραυγη να ακουστει παντου – ΟΧΙ στο σχολειο του ΔΝΤ»

Τις τελευταίες μέρες οι δρόμοι του κέντρου του Ηρακλείου γέμισαν από μαθητές που διαδηλώνουν. Καθημερινά, ο αριθμός των κατηλειμμένων σχολείων αυξάνεται. Αυτές οι καταλήψεις έχουν κάτι το διαφορετικό. Πραγματοποιούνται 7 μήνες μετά από το μνημόνιο και την την κατοχή της χώρας από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η κοινωνία δέχεται ολομέτωπη επίθεση: μειώσεις μισθών, κόψιμο συντάξεων, κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων. Παράλληλα, η ανεργία σκαρφαλώνει σε πρωτόγνωρα ποσοστά ενώ οι απολύσεις διαδέχονται η μία την άλλη. Αυτή η επίθεση δεν θα μπορούσε να αφήσει ανέγγιχτο και το δημόσιο σχολείο.

Το σχολείο της εποχής του ΔΝΤ, ή αλλιώς το «νέο σχολείο» με βάση τις εξαγγελίες της κ. Διαμαντοπούλου, έρχεται να αποτελειώσει τη δημόσια παιδεία και να εγκαθιδρύσει των σχολείο των επιχειρήσεων, το σχολείο των 28 παιδιών ανα τμήμα, το σχολείο χωρίς θέρμανση και βιβλία, το σχολείο χωρίς εκπαιδευτικούς ,το σχολείο της λιτότητας. Οι ανακοινώσεις περί αξιολογήσης των σχολικών μονάδων έρχονται να δημιουργήσουν τα σχολεία δευτέρης και τρίτης διαλογής. Η μεγάλη μεταρρύθμιση του «Καλλικράτη» μεταθέτει την χρηματοδότηση των σχολικών μονάδων στους δήμους με το αντίστοιχο κονδύλι να μειώνεται στο 1/3 σε σχέση με το αντίστοιχο του προηγούμενου χρόνου. Ουσιαστικά, η κ. Διαμαντόπουλου μαζί με την τροϊκα ήρθε να εγκαθιδρύσει το σχολείο της αμάθειας, το σχολείο της υποχρηματοδότησης, το σχολείο της καταστολής.

Η νεολαία δεν μπορεί και δεν πρέπει να μείνει αμέτοχη στην κατεδάφιση του σχολείου που επιχειρούν κυβέρνηση και τρόικα. Δεν μπορούμε παρά να αντισταθούμε στο μαύρο παρόν και μέλλον που μας ετοιμάζουν. Μονόδρομος μπροστά στην ανασφάλεια, την φτώχεια και την ανεργία είναι ο αγώνας και η αντίσταση.

Μονόδρομος για εμάς δεν είναι η υπόκλιση στις αγορές. Μονόδρομος για εμάς είναι ο αγώνας για να φύγει η τρόικα και μαζί της η επικίνδυνη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και όλο το σάπιο πολιτικό κατεστημένο που έφερε τη χώρα στη διάλυση.

Καλούμε όλο τον ηρακλειώτικο λαό να κατέβει στους δρόμους και να διαδηλώσει μαζί με τους μαθητές, τους φοιτητές και τους εκπαιδευτικούς την Πέμπτη 25/11, στις 11:00, στην πλατεία Ελευθερίας.

Τετάρτη 24 Νοέμβρη 2010

Μαθητές της ΚΟΕ (Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας)

Ανακοινωση της νεολαιας της ΚΟΕ για την επετειο της εξεγερσης του Νοεμβρη

Να γίνουμε ο λύκος της οργής!

Έχουν περάσει πια 37 χρόνια από τις τρεις ημέρες του Νοέμβρη του 1973, που έμελε να σημαδέψουν όλη την μεταπολιτευτική Ελλάδα. Η φετινή «επέτειος» της εξέγερσης του Πολυτεχνείου μας βρίσκει στην δύνη του Μνημονίου, αλλά και με μια ιδιότυπη χούντα! Ξεχνάμε τα τανκς, τους γραφικούς καθαρευουσιάνικους λόγους και της ωμή βία. Τώρα πια υπάρχουν οι χαρτοφύλακες και η «διάσωση της χώρας από τον κίνδυνο του κομμουνισμού», έχει γίνει «διάσωση της χώρας από τα spreads, τα δάνεια και την χρεοκοπία».

Δεν είναι όμως μόνο αυτές οι αναλογίες του τότε με το τώρα. Στην περίοδο της επταετίας, ιδιαίτερα τα τελευταία της χρόνια, μιλάμε για μία μαζική αφαίμαξη όλου του ελληνικού λαού με την βίαιη καταλήστευση της αγροτιάς, την ανεργία και την φτώχεια των εργαζόμενων αλλά και την ταυτόχρονη δημιουργία πολλών «ευκαιριών» για το αμερικάνικο, κυρίως, κεφάλαιο. Δεν πρόκειται μόνο για μια περίοδο μαζικής περικοπής δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, αλλά πολύ περισσότερο για μια περίοδο φτωχοποίησης και εξαθλίωσης της κοινωνίας με μαζικά κουτσουρέματα εργασιακών δικαιωμάτων. Πολλές είναι οι ομοιότητες με την σημερινή κατάσταση, με μια κυβέρνηση-μαριονέττα στα χέρια των ξένων εταίρων και των υπαλλήλων της τρόικας, μια κυβέρνηση που θα θαύμαζε και ο ίδιος ο Παπαδόπουλος για τον κυνισμό της, που την ίδια στιγμή που κόβει μισθούς, δουλείες, παιδεία, υγεία και πρόνοια από τον λαό δηλώνει ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε», την ίδια στιγμή που η ίδια στηρίζεται μόλις από το 18,2% του ελληνικού λαού (όπως έδειξαν οι πρόσφατες εκλογές) συνεχίζει ακάθεκτη όπως δηλώνει ο Γ. Παπανδρέου το καταστροφικό της έργο. Όπως και οι συνταγματάρχες με την Κύπρο, έτσι κι αυτοί δεν θα διστάσουν πουθενά, ούτε στο ενδεχόμενο να ξεπουλήσουν εδάφη της Ελλάδας προκειμένου να ικανοποιηθούν οι δανειστές μας και οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης!

Η απάντηση δόθηκε…

…και η απάντηση ήταν εκκωφαντική! Η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν ήταν απλά η αρχή του τέλους της δικτατορίας, ούτε καν το έναυσμα για την αστική δημοκρατία και τα ψευτοδιλήμματα της μεταπολίτευσης (με πρώτο απ’ όλα το δημοψήφισμα «Καραμανλής ή τανκς»). Ήταν τομή που άλλαξε ριζικά την ρώτα της ελληνικής ιστορίας και σαν μεγάλη κίνηση μαζών έφερε βίαια στην πραγματικότητα και στις συνειδήσεις του λαού τα πολιτικά και ιδεολογικά της διακυβεύματα! Ήταν η συσσωρευμένη οργή του κόσμου που βρήκε τον τρόπο να ενώσει τις φωνές του, να τις κάνει ποτάμι που κατέκλεισε όχι μόνο την χούντα αλλά και την ίδια την «επίσημη αριστερά» (ΚΚΕ και ΚΚΕ εσωτερικού) της εποχής που στάθηκε εντελώς απροετοίμαστη στο πραξικόπημα, αλλά και που κομμάτια της έφτασαν στο σημείο να καταγγείλουν και να λασπολογήσουν για την κατάληψη του Πολυτεχνείου!

Πυροδότης, όμως, του λαϊκού ξεσηκωμού δεν ήταν άλλος από την νεολαία. Η νεολαία ήταν αυτή που ήταν μπροστά, που έβαλε την σπίθα για να πάρει φωτιά ο κάμπος της οργής και της αγανάκτησης. Ήταν αυτή που ένωσε τους «από τα κάτω» σε ένα κοινό αγώνα, σε ένα κοινό μέτωπο και αυτό έγινε επειδή ακριβώς ξέφυγε από τα συντεχνιακά αιτήματα και ανέδειξε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο τον κύριο αντίπαλο, τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και τους χουντικούς υπηρέτες του! Τέλος ήταν αυτή που έδωσε κι ένα μάθημα στην αριστερά που δεν πίστεψε (ή δεν ήθελε να πιστέψει) ότι τα πράγματα είναι δυνατό να αλλάξουν, ότι είναι εφικτές οι νίκες και ότι οι λαοί είναι αυτοί που κυλούν τα γρανάζια της ιστορίας προς τα μπρος.

Η απάντηση να ξαναδοθεί...

...και χρειάζεται αυτή η απάντηση να είναι ακόμα πιο δυνατή, ακόμα πιο μαζική και ακόμα πιο επικίνδυνη από αυτή του Νοέμβρη του ’73! Γιατί η σημερινή χούντα του ΠΑΣΟΚ, των υπαλλήλων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας είναι ακόμα πιο επικίνδυνη και ακόμα πιο λυσσαλέα για τις ίδιες τις ζωές μας. Ζούμε ήδη τον δεύτερο γύρω των αντιλαϊκών μέτρων του Μνημονίου και η 5η Μάη του 2010 και ο Δεκέμβρης του 2008 πρέπει να είναι μόνη μία γεύση από την απάντησή μας.

Η ίδια η ιστορία του Πολυτεχνείου βάζει ακόμα πιο επιτακτικά τα ερωτήματα που ζητούν επίμονα απάντηση από την Αριστερά και το κίνημα στο αν έχει αποκτήσει την ικανότητα να μαθαίνει και να αλλάζει. Μπαίνει ακόμα πιο εκβιαστικά η ανάγκη της άρνησης της κατάστασης που ζούμε και της αλλαγής, της ουσιαστικής αλλαγής της νοοτροπίας και της πρακτικής μας και της ανατροπής του πολιτικού συστήματος.

Είναι δυνατό και σήμερα να γίνουμε η τομή που για άλλη μια φορά θα αλλάξει τον ρου της ιστορίας. Είναι δυνατό η νεολαία να γίνει ο πυροδότης που θα δείξει τον δρόμο του κοινού, μετωπικού βηματισμού προς την αλλαγή των πραγμάτων. Μπορούμε σήμερα να ενωθούμε ενάντια σ’ αυτούς που ληστεύουν τις ζωές όλης της κοινωνίας. Να αποδείξουμε ότι η ελληνική κοινωνία δεν είναι τα πρόβατα που πάνε για σφαγή, αλλά μπορούμε να γίνουμε οι λύκοι της κοινωνικής αγανάκτησης, της αντίστασης στο ξεπούλημα της χώρας και της αρπαγής του μέλλοντός μας...

Μπορούμε να γίνουμε οι λύκοι της οργής!

ΚΟΕ - ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΣΠΟΥΔΑΖΟΥΣΑΣ ΚΡΗΤΗΣ

"Ινδια: Βαδιζοντας με τους συντροφους»

Οι άγνωστες εξεγέρσεις, ο άγνωστος πόλεμος του 21ου αιώνα

Αρουντάτι Ρόι και άλλοι

Το βιβλίο «Ινδία: Βαδίζοντας με τους συντρόφους» που κυκλοφόρησε από τη σειρά Κινήματα στον Κόσμο των εκδόσεων Α/συνέχεια, είναι μια συλλογή κειμένων της Αρουντάτι Ρόι και άλλων αγωνιστών και μελετητών για τα κινήματα των Ναξαλιτών και των Αντιβάσι.

Δεκάδες κινήματα για τη γη, ενάντια στις εκτοπίσεις πληθυσμών, τρεις εξεγέρσεις, ένα ισχυρό αντάρτικο κι ένας εξελισσόμενος πόλεμος ενάντια στο λαό, η Επιχείρηση Πράσινο Κυνήγι, συγκροτούν τη σημερινή, πλούσια μα άγνωστη πραγματικότητα μιας από τις ανερχόμενες «δυνάμεις» του υπό διαμόρφωση 21ου αιώνα.

Η μαρτυρία της Αρουντάτι Ροί από τη ζούγκλα της Νταντακαράνια, για το «ποιοι είναι οι Μαοϊκοί», σπάει τον αποκλεισμό τον οποίο τους έχει επιβάλλει το ινδικό κράτος. Μαζί με μια ανθολογία κειμένων που πραγματεύονται ζητήματα της αντίστασης των Αντιβάσι και των Ναξαλιτών, επιχειρείται να δοθεί μια σφαιρική εικόνα του «ουράνιου τόξου» των κινημάτων της Ινδίας, της δράσης τους και του πλούτου τους. Μιας αντιπαράθεσης που βρίσκεται στην καρδιά σύγχρονων προβλημάτων που θέτει η επίθεση και η κρίση του καπιταλισμού στην οργάνωση της αντίστασης των λαών.

Ίσως 10 χρόνια πριν… ο λαός ακόμα να συζητούσε για το μοντέλο «ανάπτυξης» το οποίο του είχε επιβληθεί από την Νέα Οικονομική Πολιτική. Τώρα η απόρριψη αυτού του μοντέλου είναι καθολική. Είναι απόλυτη. Όλοι από τους υποστηρικτές του Γκάντι μέχρι του Μάο συμφωνούν σε αυτό. Το μόνο ερώτημα τώρα είναι: ποιος είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να το διαλύσουμε;

Αρουντάτι Ρόι

160 σελίδες, Τιμή: 10 ευρώ, http://asynechia.gr

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

Οι δημοτικές και περιφερειακές εκλογές έγιναν στο περιβάλλον της επίθεσης της κυβέρνησης και της τρόικας, της μεγάλης κοινωνικής δυσαρέσκειας και οργής, της πολιτικής κρίσης που δοκιμάζει συνολικά το πολιτικό σύστημα. Τα εκλογικά αποτελέσματα επιβεβαιώνουν τη ρευστότητα και τους μετασχηματισμούς, τις τάσεις και όχι τις παγιωμένες καταστάσεις. Τα μεγάλα ποσοστά της αποχής και του λευκού επιβεβαιώνουν την τεράστια κρίση εμπιστοσύνης προς το σύνολο του πολιτικού συστήματος και των κομμάτων. Το «όλοι ίδιοι είναι» εντείνεται και δίνει τον τόνο. Είναι γενικευμένη η δυσαρέσκεια μεγάλων κομματιών της κοινωνίας και ιδιαίτερα της νεολαίας που δεν εκφράζονται από το σημερινό πολιτικό σύστημα. Είναι δεδομένη όμως και η προσπάθεια να κυριαρχήσει η αποπολιτικοποίηση και η αδιαφορία στα πλαίσια μιας ευρύτερης «αμερικανοποίησης» του πολιτικού συστήματος. Η αποχή δεν είναι άσχετη από την απουσία ενός πολιτικού ρεύματος ανταγωνιστικού με το σημερινό σύστημα.

Η κίνηση Παπανδρέου με το δίλημμα που έθεσε κατάφερε να συγκρατήσει μια πολύ μεγαλύτερη εκλογική κατακρήμνιση που θα δημιουργούσε άμεσο πρόβλημα επιβίωσης της κυβέρνησης. Αυτό όμως δεν μπορεί να αποκρύψει ούτε την εικόνα της απώλειας περίπου ενός εκατομμυρίων ψήφων από την κυβερνητική παράταξη, ούτε την πραγματικότητα της καταδίκης του μνημονίου από τη μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία. Αποφεύχθηκε όμως μια παταγώδης ήττα που θα έθετε σε άμεση αμφισβήτηση κάθε νομιμοποίηση της κυβέρνησης και κερδήθηκε χρόνος. Αυτός ο χρόνος μπορεί να εξαντληθεί γρήγορα κάτω από το βάρος των νέων μέτρων. Η κίνηση Παπανδρέου δεν θα είχε αποτελέσματα αν είχε υπάρξει ένα ρεύμα που να τοποθετεί πειστικά το αίτημα «να φύγει η κυβέρνηση» δείχνοντας μια άλλη προοπτική. Η ΝΔ εμφανίζει μια άνοδο των –καταποντισμένων στις βουλευτικές- ποσοστών της αν και χάνει εκατοντάδες χιλιάδες ψήφους. Η μεταμόρφωσή της σε «αντιμνημονιακή δύναμη» δεν πείθει. Το ΛΑΟΣ εμφάνισε πεσμένα ποσοστά που οφείλονται τόσο στη στάση του απέναντι στο μνημόνιο όσο και στις ευρύτερες εξελίξεις στην πολυκατοικία της δεξιάς και της ακροδεξιάς.

Τα επεισόδια της πολιτικής κρίσης θα συνεχιστούν. Η πολιτική ρευστότητα – στα όρια της πολτοποίησης – θα αναζητά λύσεις ώστε να προωθήσει αλλαγές προς μια πρωτοφανή συμπίεση των εργατικών, λαϊκών και μεσαίων στρωμάτων χωρίς μεγάλες εκρήξεις και αναταραχές. Αυτό είναι το φόντο των συγκυβερνητικών, οικουμενικών και τεχνοκρατικών σεναρίων που προβάλλονται από πλευρές του επιχειρηματικού και πολιτικού κατεστημένου.

Οι δυνάμεις της αριστεράς μπορεί αθροιζόμενες να εμφανίζουν μια εικόνα συγκράτησης έως και επιτυχίας. Η άθροιση όμως δεν μπορεί να γίνει με απλή αριθμητική. Οι αριθμοί δεν μπορούν να κρύψουν την έλλειψη ενός πολιτικού ρεύματος οργάνωσης και συνάντησης των αντιστάσεων και ανάδειξης μιας άλλης προοπτικής. Οι εκλογές δεν αξιοποιήθηκαν από την αριστερά για να δυναμώσει η ιδέα και η προοπτική ενός μεγάλου πολιτικού και κοινωνικού μετώπου ανατροπής. Το ΚΚΕ εμφανίζεται εκλογικά κερδισμένο προβάλλοντας μια πολύ «καθαρή» εκλογική τακτική και αντίστοιχο πολιτικό λόγο. Παραμένει όμως το αδιέξοδο μιας πολιτικής που δεν επιδιώκει την οικοδόμηση πραγματικού μετώπου και μαζικών – ενωτικών αγώνων. Η ηγετική ομάδα του ΣΥΝ είδε το σχέδιο της «συνάντησης με το σοσιαλιστικό χώρο» να αποτυγχάνει αφού οι διεμβολισμοί απαιτούν μια ανεξάρτητη αριστερά με συγκροτημένο πρόγραμμα, κοινωνική δράση, διαχωριστικές γραμμές, πολιτική γραμμή και πρωτοβουλία. Χωρίς αυτούς τους όρους δεν είναι εύκολη η προοπτική ανάταξης του χώρου του ΣΥΡΙΖΑ, πέρα από την ύπαρξή του στα πλαίσια εκλογικών αναγκών. Η Δημοκρατική Αριστερά επιβεβαιώνει με την όλη παρουσία της το χαρακτήρα μιας «υπεύθυνης» συστημικής δύναμης, συμπληρωματικής στη διαχείριση της σημερινής κατάστασης και τα κυβερνητικά σενάρια. Οι Οικολόγοι – Πράσινοι φαίνεται να κατοχυρώνονται σαν δύναμη μιας αποδεκτής και «εντός πλαισίων» απόρριψης της «κλασικής» πολιτικής. Τέλος η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συγκέντρωσε πανελλαδικά ψήφους αριστερών, συσπειρώνοντας τον κόσμο της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, αποτελώντας ταυτόχρονα δεξαμενή υποδοχής της δυσαρέσκειας από τις εξελίξεις στον ευρύτερο χώρο και ιδιαίτερα στο ΣΥΝ και το ΣΥΡΙΖΑ. Θα αποτελέσει θετική εξέλιξη αν αυτή η ενίσχυση δεν συμβάλλει στην ενδυνάμωση της περιχαράκωσης αλλά σε διαδικασίες διαλόγου, ενότητας και αλλαγής.

Το ψηφοδέλτιο της «Ελεύθερης Αττικής» κατέγραψε ένα αρνητικό εκλογικό αποτέλεσμα. Υπαρκτές αλλά δευτερεύουσες αιτίες του άσχημου αποτελέσματος αποτελούν προβλήματα σχετικά με τις σημαντικές οργανωτικές αδυναμίες, αλλά και ζητήματα εκλογικής τακτικής του συνδυασμού. Το βασικό πρόβλημα όμως ήταν ότι δεν αντιστράφηκε η αρνητική εικόνα που δημιουργήθηκε από ΜΜΕ και κομματικούς μηχανισμούς. Ο επικεφαλής της Ελεύθερης Αττικής δέχτηκε όσο κανείς μια συντεταγμένη επίθεση κανιβαλισμού και ανθρωποφαγίας που αποσιωπούσε τα πολιτικά ζητήματα. Η Ελεύθερη Αττική χρεώθηκε μια πολύμηνη ιστορία φθοράς, ίντριγκας, απαξίωσης και αναξιοπιστίας της αριστεράς και ειδικά του ΣΥΡΙΖΑ. Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής και η Ελεύθερη Αττική αποτέλεσαν παράδειγμα ενός πολιτικού λόγου, αναγκαίου για τη συγκρότηση του αντίπαλου δέους στην τρόικα και το μνημόνιο. Το παράδειγμα αυτό θα συνεχίσει να υπάρχει και να παρεμβαίνει. Υποτιμήθηκε όμως η κρίση εμπιστοσύνης και αξιοπιστίας. Και αυτό αναδείχτηκε πιο ισχυρό από την δύναμη της πολιτικής γραμμής ειδικά σε συνθήκες μιας σκληρής εκλογικής αναμέτρησης. Η ΚΟΕ στέκεται αυτοκριτικά σε αυτό το σημείο.

Στην υπόλοιπη Ελλάδα υπήρξαν μια σειρά κινήσεις και σχήματα που κατάφεραν να συσπειρώσουν αγωνιζόμενες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις και σε πολλές περιπτώσεις να έχουν θετικά εκλογικά αποτελέσματα. Οι δυνάμεις της ΚΟΕ έδωσαν τη μάχη των εκλογών μέσα από τέτοια ψηφοδέλτια προβάλλοντας την ανάγκη ενός ευρύτερου μετώπου αλλαγής. Για πρώτη φορά η ΚΟΕ εκλέγει αρκετούς δημοτικούς και περιφερειακούς συμβούλους. Κυρίως όμως δυνάμωσαν δεσμοί ανάμεσα σε κομμάτια του αγωνιζόμενου δυναμικού των τοπικών κοινωνιών σε όλη την Ελλάδα. Αυτά αποτελούν παρακαταθήκη για τις αντιστάσεις και την οικοδόμηση του μετώπου.

Στις περιφέρειες και τους δήμους όπου θα διεξαχθεί εκλογική αναμέτρηση για δεύτερη Κυριακή, η ΚΟΕ καλεί σε καταψήφιση όλα εκείνα τα ψηφοδέλτια που στηρίζονται από ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑΟΣ με αποχή, άκυρο, λευκό όπου αναμετριούνται μεταξύ τους. Η ΚΟΕ στηρίζει στο δεύτερο γύρο και καλεί σε υπερψήφιση των παρακάτω ψηφοδελτίων: Κορτζίδης (Ελληνικό – Αργυρούπολη), Τζόκας (Καισαριανή), Γκότσης (Νέα Ιώνια) και Κοτσαμπάς – Λαϊκή Συσπείρωση (Πετρούπολη).

Η ΚΟΕ από την επόμενη μέρα των εκλογών θα συμβάλει:

- στην ανάπτυξη, ενδυνάμωση και σύνδεση των αντιστάσεων απέναντι στην επίθεση της κυβέρνησης και της τρόικας.

- στην αναγκαία συνάντηση όσο το δυνατόν περισσότερων δυνάμεων για την αλλαγή πνευμάτων και καταστάσεων στο χώρο της αριστεράς και την οικοδόμηση μιας προοπτικής που να είναι και ενωτική, αλλά και ανταγωνιστική προς το σημερινό πολιτικό και κοινωνικό σύστημα.

- στην ανάπτυξη ενός πραγματικού μετώπου αλλαγής για την απομάκρυνση της επικίνδυνης κυβέρνησης και γενικότερα για τη σωτηρία της χώρας και του λαού από το σημερινό κατήφορο της εξάρτησης, της κοινωνικής ισοπέδωσης και της χρεοκοπίας.

Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας

"Λαϊκη Συσπειρωση" στο Δημο Φαιστου

Στο Δήμο Φαιστού η ΚΟΕ καλεί κάθε προοδευτικό και αγωνιζόμενο πολίτη να στηρίξει το συνδυασμό της “Λαϊκής Συσπείρωσης” με επικεφαλής το Γιώργη Βούρβαχη.

Ο συνδυασμός αυτός ορίζεται ενάντια στο δικομματισμό, αγωνίζεται για το δίκιο των εργαζομένων και των αγροτών, στέκεται αντίθετος στα σχέδια για ξερίζωμα της αγροτικής παραγωγής, στην υπέρ – τουριστικοποίηση και στα φαραωνικά έργα τύπου μέγα-λιμάνι στο Τυμπάκι, που καμιά σχέση δεν έχουν με τις ανάγκες του τόπου. Ο συνδυασμός αυτός συσπειρώνει σήμερα ένα σημαντικό τμήμα του αγωνιζόμενου κόσμου της περιοχής και μπορεί και πρέπει να αποτελέσει στο μέλλον κοινό τόπο συσπείρωσης όλων όσων αγωνίζονται για μια ριζική αλλαγή στην πορεία του τόπου.

Παρασκευή 5/11/2010

Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας

Οργανώσεις Κρήτης

“Ειστε ολοι ιδιοι!”

ατάκα αγανακτισμένης άνεργης ενώ στεκόταν στην ουρά του ΟΑΕΔ, Δευτέρα πρωί

Η λογική του “όλοι είναι ίδιοι” αν και δικαιολογημένη, αν και γίνεται αντιληπτή από πολλούς συμπολίτες σαν πράξη εναντίωσης προς το πολιτικό σύστημα, τελικά μάλλον συμφέρει το πολιτικό προσωπικό που οδηγεί στοχευμένα την κοινωνία στην εξαθλίωση. Η παραπάνω ατάκα, λοιπόν, που άκουσα στον ΟΑΕΔ, έξι μέρες πριν τις εκλογές της 7ης Νοέμβρη ήταν η αιτία για να γράψω αυτές τις σκέψεις.

Αλήθεια, είμαστε όλοι ίδιοι; Δεν νομίζω.

Αναρωτιέμαι τι κοινό έχουν οι δήμαρχοι-αυτοκράτορες που επί μία οκταετία και ενώ διαχειρίστηκαν δημόσιο χρήμα δεν έχουν παρουσιάσει ούτε μία φορά το πόθεν έσχες τους με αυτούς που καθημερινά έδιναν μάχη εντός και εκτός δημοτικού συμβουλίου αποκαλύπτοντας σκάνδαλα, κάνοντας προτάσεις, πυροδοτώντας κινήματα για μία ανθρώπινη πόλη.

Το “όλοι είναι ίδιοι” καταλήγει συνήθως στην αποχή από την εκλογική διαδικασία. Μήπως, όμως, αν απέχουμε από τις κάλπες, τους δίνουμε άθελα μας συγχωροχάρτι; Φαίνεται οτι δεν ενοχλούνται τόσο από την οργή και την αγανάκτηση των πολιτών αρκεί αυτή να μην μετουσιώνεται σε πολιτικό μήνυμα. Αρκεί το φάσκελο και η μούντζα να μην γίνεται γροθιά. Επενδύουν στην αποστροφή που οι ίδιοι προκαλούν στους πολίτες, ώστε να μείνουμε αμέτοχοι συνολικά και να μην ενισχύσουμε μία κινηματική και ριζοσπαστική επιλογή. Όπως στις ΗΠΑ. Το 50% απέχει και το υπόλοιπο 50% επιλέγει τη μια Δημοκρατικούς, την άλλη Ρεπουμπλικάνους και τούμπαλιν. Και το σύστημα μένει αλώβητο…

Πριν από μία εβδομάδα, ο Γιώργος Παπανδρέου (aka αχυράνθρωπος των αγορών) πέταξε το γάντι στην κοινωνία. Ή μας ψηφίζετε ή πρόωρες εκλογές. Δηλαδή, ή εγώ ή εσείς. Ή οι αγορές ή η κοινωνία. Είναι καιρός να σηκώσουμε το γάντι και να επιστρέψουμε την απειλή.

Η σημερινή νέα γενιά είναι η πρώτη που θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη. Αυτό πολύ απλά σημαίνει οτι αν δεν υπάρξει ένα φρένο στον κατήφορο τίθεται εν αμφιβόλω ακόμα και η ύπαρξη μεταγενέστερων γενιών στη χώρα μας! Και σε όσους δεν αρέσει, υπάρχει η Αυστραλία, η Αμερική, η Γερμανία, η Σουηδία και πάει λέγοντας.

Οπότε, όσο πιο γρήγορα φύγει αυτή η κυβέρνηση τόσο το καλύτερο. Όχι για να επιστρέψει η ΝΔ που έκανε τα ίδια. Αλλά για να ανοίξει ο δρόμος για μία ριζικά καινούρια κατάσταση. Με νέες πολιτικές, νέα πρόσωπα, νέες ιδέες. Για να ανοίξει ο δρόμος για μία Ελλάδα που δεν θα ξεπουλιέται στις παγκόσμιες αγορές αλλά θα μπορεί να σταθεί στα πόδια της παρέχοντας μία ανθρώπινη ζωή στους νέους, στους μισθωτούς, στους συνταξιούχους, στους μετανάστες.

Αυτές οι εκλογές είναι μία καλή αρχή για να αρχίσουν να μαζεύουν τα μπαγκάζια τους αυτοί που μας έφεραν σε αυτό το χάλι. Θα απουσιάσουμε από αυτό το ραντεβού;

Χάμψας Δημήτρης

Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος 1ου Διαμερίσματος (Κεντρικό)

με τον συνδυασμό “Ηράκλειο – Ανθρώπινη Πόλη”

και υποψήφιο Δήμαρχο τον Κωστή Καμπιτάκη