Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2010

Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2010

Ανακοίνωση - Κάλεσμα ενότητας και δράσης

Προς όλα τα μέλη και τους φίλους της ΚΟΕ
Προς όλα τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, τον κόσμο της Αριστεράς, τα κόμματα και τις οργανώσεις της Αριστεράς
Προς όλους τους αγωνιστές των κοινωνικών κινημάτων και την ανήσυχη νεολαία
Προς όλους τους συνδικαλιστές που νοιάζονται πραγματικά για το μέλλον της τάξης τους

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΛΕΣΜΑ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗΣ
Έχουμε ήδη μπει σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο. Σήμερα αποδεικνύεται περίτρανα η σκοπιμότητα της συμφωνημένης κυβερνητικής εναλλαγής του Οκτώβρη. Μόνο η παράδοση της εξουσίας από τη «φθαρμένη» Νέα Δημοκρατία στο «υποσχόμενο» ΠΑΣΟΚ μπορούσε να εξασφαλίσει κάποιους στοιχειώδεις όρους επιβολής της επόμενης φάσης του κοινού νεοφιλελεύθερου σχεδίου. Για 100 μέρες η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ έδωσε τα πρώτα δείγματα γραφής και ταυτόχρονα εξαντλήθηκε σε ένα επικοινωνιακό παιχνίδι για να πείσει ότι είναι διαφορετική. Έχουμε πλέον μπει στη φάση της ανοιχτής επίθεσης στον κόσμο της εργασίας και τα λαϊκά στρώματα, των σκληρών οικονομικών μέτρων. Βρισκόμαστε στην αρχή ενός τεράστιου κύματος επίθεσης σε όλα τα δικαιώματα που έχουν με θυσίες κατακτηθεί. Οι πάντες καλούνται να τοποθετηθούν, να διαλέξουν στρατόπεδο, να ανταποκριθούν στα σημερινά σοβαρά καθήκοντα.
Η εποχή που ζούμε είναι ιστορική για τη χώρα. Οι αναλογίες με άλλες εποχές μπορούν να βρεθούν στην υποθήκευση του νεοελληνικού κράτους από τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του (μήπως θα έπρεπε να επιστρέψουμε στους όρους «γαλλικό κόμμα», «αγγλικό» ή μάλλον σήμερα «γερμανικό κόμμα» κλπ;), στις ιστορικές στιγμές της κηδεμονίας από τα μπλοκ των μεγάλων δυνάμεων, στις εποχές της πρακτόρευσης κάθε είδους ξένων συμφερόντων από θρόνους και αυλικούς, στην εποχή της απόλυτης αμερικανοκρατίας του εμφυλιακού και μετεμφυλιακού κράτους. Μόνο με το ύφος των αμερικάνων αξιωματούχων απέναντι στην κυβέρνηση του εμφυλιακού προτεκτοράτου μπορεί να συγκριθεί η αλαζονεία, οι προσβολές, η ειρωνεία, η επιθετικότητα των ευρωπαίων αξιωματούχων όταν μιλάνε για την κατάσταση και την τύχη της Ελλάδας.
Ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου και ο υπουργός οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου προσφέρουν θλιβερό θέαμα περιφερόμενοι στα ευρωπαϊκά σαλόνια και προσπαθώντας να πείσουν για την υποτακτικότητά τους και τη διάθεσή τους να κηρύξουν πόλεμο στην ελληνική κοινωνία, προκειμένου να εξασφαλίσουν την «ψυχολογική και πολιτική» στήριξη των Βρυξελλών. Η πορεία προς την κρίση και την «απώλεια της κυριαρχίας» για την οποία κάνει σήμερα λόγο ο πρωθυπουργός είναι μια πορεία προδιαγεγραμμένη από την πολιτική των δύο μεγάλων κομμάτων στη χώρα μας τις τελευταίες δεκαετίες. Ποιος θυμάται πλέον τα συνθήματα περί ισχυρής Ελλάδας και ισχυρής οικονομίας; Από τους πανηγυρισμούς για την ένταξη στην ΟΝΕ και το μονόδρομο που έπρεπε να ακολουθήσουμε κάνοντας τις απαραίτητες θυσίες, περάσαμε σήμερα στις ακόμα μεγαλύτερες θυσίες πάλι χρησιμοποιώντας τον καταναγκασμό της ΟΝΕ, μέχρι την τελική εξόντωση των εργαζομένων. Η διακυβέρνηση της χώρας έχει σήμερα παραχωρηθεί στη γραφειοκρατία των Βρυξελλών. Ευρωπαϊκή Επιτροπή και Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, αυτοί που επέβαλλαν όλα τα τελευταία χρόνια τις πολιτικές της κρίσης και της ανατίναξης θα αποφασίζουν πλέον και επίσημα για τα πάντα. Από κοντά και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που δεν έχει αφήσει οικονομική κατάρρευση και υποδούλωση χώρας στην οποία να μην έχει βάλει το χέρι του, έτοιμο να παρέχει τη φονική τεχνογνωσία του. Η ελληνική κυβέρνηση μετατρέπεται ηθελημένα σε πρακτορείο των Βρυξελλών. Στις εκλογές κέρδισε το ΠΑΣΟΚ και ο Γ. Παπανδρέου αλλά από την κάλπη βγήκαν οι Μπαρόζο, Τρισέ, Γιούνκερ, Αλμούνια και Στρος – Καν. Ο ελληνικός λαός φάνηκε να εγκρίνει τις διακηρύξεις του ΠΑΣΟΚ αλλά τελικά επικράτησε το πιο ακραίο σενάριο όσων προεκλογικά έλεγε ο Καραμανλής.
Η Ελλάδα σήμερα είναι το πειραματόζωο της Κομισιόν και του πολυεθνικού κεφαλαίου. Πειραματίζονται με τις δικές μας αντοχές. Περιμένουν, υπολογίζουν και μετράνε ποια θα είναι η αντίδραση του εργαζόμενου κόσμου, της νεολαίας, του λαού. Δεν μπορούμε να αφήσουμε την πρόκληση αναπάντητη. Πρέπει να σηκώσουμε το γάντι που πετάνε. Από μας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό η πορεία των πραγμάτων στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Στοχοποιούν τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα στην Ελλάδα, την Πορτογαλία, την Ιρλανδία, την Ισπανία. Ετοιμάζονται για το μεγάλο πείραμα ώστε να χειροτερεύσουν τη θέση της εργατικής τάξης και των λαών σε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο. Αυτό είναι το μεγάλο τους σχέδιο: Η μετατροπή της δικής τους βαθιάς κρίσης σε διαρκή κρίση επιβίωσης των εργαζομένων. Η μετατροπή της δικής τους χρεωκοπίας σε μόνιμη χρεωκοπία της κοινωνικής πλειοψηφίας. Η κατεδάφιση όλων των δικαιωμάτων που για αυτούς ανήκουν σε μια περίοδο διαφορετικού συσχετισμού ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία. Να σηκώσουμε λοιπόν το γάντι, δυναμιτίζοντας το σχέδιό τους, αλλάζοντας και πάλι τους συσχετισμούς.
Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ δεν είναι θύμα αλλά εξάρτημα των αγορών και του ευρωπαϊκού νεοφιλελευθερισμού. Σε εξέλιξη σήμερα είναι μια ιστορική ταξική επίθεση ενάντια στην εργατική τάξη, όλους τους εργαζόμενους του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, τα μικρά και μεσαία στρώματα. Το ΠΑΣΟΚ, χέρι – χέρι με τον Καρατζαφέρη και το Σαμαρά, των οποίων απολαμβάνει τη συναίνεση, επιδιώκει, πατώντας πάνω στο σύμφωνο σταθερότητας, μια ιστορική τομή που απειλεί να γυρίσει τη θέση των εργαζόμενων και του λαού στην εποχή πριν το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Επιδιώκουν να φτάσουν την εργατική τάξη σε οριακό σημείο επιβίωσης και να διαλύσουν κάθε οικονομική δυνατότητα των ενδιάμεσων στρωμάτων προς όφελος του μεγάλου πολυεθνικού κεφαλαίου και των ντόπιων μεγαλοεπιχειρηματιών και μεγαλοεργολάβων, να χτυπήσουν το 90% της κοινωνίας – τους εργαζόμενους, τους μικρούς επαγγελματίες, τους φτωχούς και μεσαίους αγρότες - προς όφελος του μικρόκοσμου του κεφαλαίου. Νέα κύματα επίθεσης θα έρχονται όσο τα προηγούμενα δεν αποκρούονται από όσους πλήττονται. Τα «Σχέδια Β, Γ, Δ κλπ» θα ανακοινώνονται από τα δελτία ειδήσεων (αφού η Κομισιόν είναι που μας μιλάει από τις τηλεοπτικές οθόνες) όσο δεν δυναμώνει το δικό μας, το μόνο πραγματικό «Σχέδιο Β» που δεν είναι άλλο από την ήττα της αδιέξοδης και καταστροφικής πολιτικής. Ο αγώνας που έχουμε μπροστά μας είναι μακροχρόνιος. Μπορούμε να νικήσουμε. Αντιστρέφοντας τα «επιχειρήματα» του αντιπάλου. Δίνοντας μάχες ενάντια στην παραλυσία που θέλουν να επιβάλλουν. Κερδίζοντας καθημερινά δυνάμεις από αυτές που προσπαθούν να επηρεάσουν, αποσπώντας κόσμο που σήμερα μοιάζει να είναι εγκλωβισμένος στο αντίπαλο στρατόπεδο όχι γιατί έχει πειστεί από αυτό αλλά γιατί είναι σαστισμένος από την κολοσσιαία επίδειξη προπαγάνδας και δύναμης. Την πραγματική όμως δύναμη την έχει ο κόσμος της δουλειάς και αυτό μπορεί να αποτυπωθεί σε ένα νέο συσχετισμό δυνάμεων για τον οποίο πρέπει να δουλέψουμε και να ματώσουμε.
Εδώ και τώρα, από σήμερα. Να παλέψουμε για την επιτυχία της γενικής απεργίας στις 24 του μήνα. Πάνω μας είναι στραμμένο το βλέμμα όχι μόνο των γραφειοκρατών των Βρυξελλών και της έδρας του ΔΝΤ, της Ουάσιγκτον αλλά και όλου του προοδευτικού και εργαζόμενου κόσμου της Ευρώπης. Μας έστειλε μήνυμα η Πορτογαλία με τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων και την αποτυχία υπερψήφισης του προγράμματος σταθερότητας από τη Βουλή της Λισσαβόνας. Να στείλουμε το δικό μας βροντερό μήνυμα. Να παραλύσει όλη η χώρα, να δείξουμε ποιος έχει τη δύναμη στα χέρια του. Να οργανώσουμε την απεργία με επιτροπές, εξορμήσεις, δράσεις ενημέρωσης και οργάνωσης. Η 24/2 να είναι μόνο η αρχή. Η αρχή ενός μόνιμου μεγάλου κινήματος ενάντια στο κυβερνητικό πρόγραμμα σταθερότητας, ενάντια στο ζουρλομανδύα του ευρωπαϊκού συμφώνου σταθερότητας. Για την οικοδόμηση ενός τέτοιου κινήματος απαιτείται η συγκέντρωση δυνάμεων. Ενωτικές επιτροπές και κινητοποιήσεις, συντονισμός ανάμεσα σε δυνάμεις που θα δρουν σε μια σειρά περιοχές, πεδία και μέτωπα ταυτόχρονα, ενότητα των πιο διαφορετικών δυνάμεων που όμως θα συγκεντρώνονται στο αίτημα της απόσυρσης των κυβερνητικών και ευρωπαϊκών μέτρων, στην ήττα της καταστροφικής πολιτικής. Προτείνουμε άμεσα: 1. Τον συντονισμό όλων των αγωνιστικών δυνάμεων, 2. Την κατοχύρωση μόνιμης ημέρας δράσης κάθε βδομάδα κατά του προγράμματος σταθερότητας, 3. Τον ορισμό νέας πανεργατικής κινητοποίησης από ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ στις αρχές Μάρτη.
Μπορεί να ανοίξει μια άλλη προοπτική. Δεν είναι μονόδρομος η κυριαρχία των τραπεζών και των χρηματιστηρίων, όσο κι αν τα παπαγαλάκια του συστήματος επαναλαμβάνουν μονότονα ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος για την κοινωνία. Δεν είναι σήμερα η ώρα των «εναλλακτικών προτάσεων», της περίσκεψης για μια άλλη βιώσιμη λύση στα πλαίσια του συστήματος. Είναι η ώρα της οργάνωσης και του ξεσηκωμού για να ηττηθεί το στρατόπεδο του κέρδους. Όλος ο κόσμος της Αριστεράς να κινητοποιηθεί αποφασιστικά, να δώσει το παράδειγμα ενότητας και αγώνα ενάντια στην επιτήρηση και την εξαθλίωση. Καλούμε τις πολιτικές δυνάμεις εκείνες που υπερθεματίζουν στην καταγγελία της Ε.Ε. να κάνουν τις διακηρύξεις τους πράξη, δείχνοντας ότι ενδιαφέρονται πραγματικά για τη συσπείρωση δυνάμεων ενάντια στις πολιτικές του ευρωπαϊκού διευθυντηρίου: Τώρα που η απόκρουση της πολιτικής του συμφώνου σταθερότητας μπορεί να γίνει υπόθεση του λαού. Ο αναθεματισμός του Μάαστριχτ μπορεί να γίνει χρήσιμος αν μεταφραστεί σε πραγματικό μέτωπο ενάντια σε αυτή την πολιτική και όχι επιχείρημα για ψήφους. Καλούμε και δυνάμεις που πιθανά επιμένουν ακόμα και σήμερα σε μια θετική οπτική για την πορεία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, να ανανεώσουν το πολιτικό τους οπλοστάσιο μπροστά στην ολομέτωπη και πρωτοφανή επίθεση της γερασμένης γραφειοκρατίας των Βρυξελλών. Καλούμε τις δυνάμεις του εργατικού συνδικαλισμού, ανεξάρτητα από κομματική και παραταξιακή ένταξη, να ξεπεράσουν χτεσινές συνήθειες που δεν βοηθούν πουθενά ειδικά σήμερα και μαζί με αυτές να ξεπεράσουν όσες ανώτερες συνδικαλιστικές ηγεσίες διακηρυγμένα προσφέρουν υπηρεσίες στην κυβέρνηση, προκειμένου να υπηρετήσουν τα συμφέροντα της τάξης τους, των σημερινών, των νέων και των αυριανών εργαζόμενων. Να ανταποκριθούμε όλοι στις σημερινές απαιτήσεις, για ένα πλατύ μέτωπο ανατροπής. Όλοι στους δρόμους.
Κ.Ο.Ε.
Η γραμματεία του Κ.Ο. της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Ελλάδας, 18/2/2010

Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου 2010

Να γίνει η αρχή για ένα κύμα ξεσηκωμού

Η αγωνιστική συμμετοχή των απεργών στις σημερινές διαδηλώσεις, παρά την κακοκαιρία και τις τρικλοποδιές της κομματικής συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, οφείλει να είναι η αρχή ενός κύματος ξεσηκωμού, ενός παλλαϊκού αγώνα επιβίωσης.

Οι χθεσινές ανακοινώσεις της κυβέρνησης για το ασφαλιστικό αποτελούν συνέχεια της περικοπής μισθών και συντάξεων, της άδικης φορολόγησης των μισθωτών, της προκλητικά συνεχιζόμενης φοροαπαλλαγής των τραπεζών, των επιχειρηματικών κερδών, της εκκλησίας.

Η φορολόγηση των κερδών πχ της Eurobank για το 2009 ανήλθε στο αστρονομικό ποσοστό του 14,3%, ενώ η σοσιαλιστική κυβέρνηση σχεδιάζει να φορολογήσει τον μισθωτό των 860€ με ποσοστό 18% και τον μισθωτό των 1150€ με 24%.

Ο φόρος μειώνεται για τα μη διανεμόμενα κέρδη των επιχειρήσεων κατά 5%, αλλά μπαίνει για πρώτη φορά φόρος στον εργαζόμενο των 500€ αν δεν καταφέρει να αποδείξει ότι καταναλώνει τα λεφτά που του …περισσεύουν.

Αυτή είναι η κοινωνική δικαιοσύνη της κυβέρνησης! Ο Παπανδρέου προσωπικά έκανε την επιλογή του. Συμφώνησε με τον Σαμαρά και τον Καρατζαφέρη, διάλεξε το στρατόπεδο των Βρυξελλών ενάντια στο λαό, πήρε το μέρος του κεφαλαίου ενάντια στους εργαζόμενους.

Μονόδρομος για να μην εξοντωθεί ολοκληρωτικά ο εργαζόμενος λαός είναι ο παλλαϊκός ξεσηκωμός για να πάρουν πίσω όλα τους τα μέτρα.

Μονόδρομος για τους εργαζόμενους σε όλη την Ευρώπη είναι η απόσυρση του άδικου, παράλογου, νεοφιλελεύθερου Συμφώνου Σταθερότητας που ζητάει κι άλλο αίμα από τους πολλούς για να κερδοσκοπούν ακόμη περισσότερο οι λίγοι.

Αυτό θα έπρεπε να ήταν και το βασικό αίτημα μιας κυβέρνησης με ελάχιστη αίσθηση αξιοπρέπειας και κοινωνικής συνείδησης στην αυριανή σύνοδο κορυφής της ΕΕ.

Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2010

Κάλεσμα συνδικαλιστών: "Όλοι στο δρόμο!"

Κάτω το αντεργατικό πρόγραμμα Παπανδρέου
Να παρθούν πίσω τώρα όλα τα μέτρα
Φτάνει πια με την τρομοκρατία του Συμφώνου Σταθερότητας ΓΕΝΙΚΗ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙς 10 ΦΛΕΒΑΡΗ Όχι στον κυβερνητικό συνδικαλισμό

Το πρόγραμμα σταθερότητας της κυβέρνησης, συμπληρωμένο και με τις πρόσφατες εξαγγελίες Παπανδρέου δεν αφήνει περιθώρια για πολλά λόγια. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ εξαπάτησε ανοιχτά τους εργαζόμενους και εφαρμόζει το προεκλογικό πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ διάλεξε το δρόμο του διασυρμού της χώρας, το δρόμο της υποταγής στις αγορές, δηλαδή στις απαιτήσεις του διεθνούς κεφαλαίου, των ευρωπαϊκών μονοπωλίων, των διεθνών οίκων (μηδενικής) ανοχής. Το ΠΑΣΟΚ είναι στην κυβέρνηση, οι πλούσιοι, οι τράπεζες, οι μεγαλοεργολάβοι , τα αρπακτικά στην εξουσία. Ο πρωθυπουργός και το επιτελείο του περιφέρονται στα διεθνή μέσα ενημέρωσης προσπαθώντας να πείσουν τη σύγχρονη κομαντατούρα της Κομισιόν ότι θα πολεμήσουν τους εργαζόμενους και το λαό.

Δεν υπάρχουν πολλές επιλογές. Ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε. Ή οι εργαζόμενοι θα ξεσηκωθούμε αλλάζοντας την πορεία της χώρας, σπάζοντας τα δεσμά της επιτήρησης και της δημοσιονομικής τρομοκρατίας ή θα βουλιάξουμε στην εξαθλίωση και τη χρεωκοπία όλου του εργαζόμενου κόσμου.

Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ έχει διαλέξει στρατόπεδο. Έχει μετατρέψει τη ΓΣΕΕ σε γραφείο τύπου της κυβέρνησης και ιδιότυπο παράλληλο υπουργείο εργασίας. Είτε απουσιάζει είτε καταγγέλλει όλες τις τελευταίες εργατικές κινητοποιήσεις. Νομιμοποιεί διαρκώς το μπαμπούλα της κρίσης και κηρύσσει τη σύνεση και την υποταγή του εργαζόμενου κόσμου. Η μη κήρυξη απεργίας στις 10 Φλεβάρη μαζί με την ΑΔΕΔΥ είναι διατεταγμένη προσπάθεια να υποστηριχτεί η κυβερνητική στοχοποίηση των εργαζόμενων στο δημόσιο τομέα ώστε να χτυπηθούν οι εργαζόμενοι στο σύνολό τους.

Σωτηρίου Ελένη - Μέλος Δ.Σ. Συνδέσμου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Αθήνας, Πραμαντιώτης Χρήστος - Μέλος Δ.Σ. Ένωσης Συντακτών Περιοδικού - Ηλεκτρονικού Τύπου, Παπαϊωάννου Γιώργος - Μέλος Δ.Σ. Ένωσης Επαγγελματιών Λογιστών Πρωτεύουσας, Κουκίδης Γιώργος - Μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Εργαζομένων A.C.S., Οικονομοπούλου Παναγιώτα - Γραμματέας Συλλόγου Εργαζομένων στην Proton Ασφαλιστική, Γρετσίστας Βασίλης - Ταμίας Συλλόγου Εργαζομένων ΚΕΘΕΑ, Ευθυμιάτου Μαίρη - Μέλος Γενικού Συμβουλίου Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών, Λούσης Γρηγόρης - Μέλος Συνέλευσης Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου, Κυριακίδης Νίκος - Πρόεδρος Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών Μακεδονίας, Χατζοπούλου Ελένη - Μέλος Δ.Σ. Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών Μακεδονίας, Σαββίδης Γιάννης - Μέλος Δ.Σ. Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Πάτρας, Ούρδας Θανάσης - Μέλος Δ.Σ. Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Πάτρας, Βάρδας Σπύρος - Πρόεδρος Σωματείου εργαζομένων στον επισιτισμό ν. Αχαΐας, Δρόσου Ευαγγελία - Μέλος Δ.Σ. Σωματείου εργαζομένων στον επισιτισμό ν. Αχαΐας, Καββαδία Έφη - Πρόεδρος Σωματείου εργαζομένων στις ταχυμεταφορικές εταιρείες Ν. Αχαΐας "Η Ένωση", Μελιτσόπουλος Σπύρος - Μέλος τοπικού συμβουλίου του Περιφερειακού τμήματος Πάτρας του σωματείου Εργαζομένων στον Όμιλο Επιχειρήσεων INTRACOM, Πεταλά Ντίνα - Πρόεδρος Σωματείου προσωπικού ΜΙΣΚΟ “Η ΕΝΟΤΗΤΑ”, Διαμαντόπουλος Μάκης - Αντιπρόεδρος Σωματείου Εργαζόμενων Προσωπικού Ασφαλείας ν. Αχαΐας, Γκαμαλέτσος Νίκος - Μέλος Δ.Σ. Σωματείου Εργαζομένων Επιχείρησης Παλαιολόγου, Κυριακάκης Βασίλης - Μέλος Δ.Σ. Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείων - Κέντρων Υγείας Φθιώτιδας και μέλος Δ.Σ. Ιατρικού Συλλόγου Φθιώτιδας, Γιακουμής Τάσος - Μέλος Δ.Σ. Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αχαΐας, Παπαποστόλου Αποστόλης - Μέλος Δ.Σ. Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αχαΐας, Τριανταφύλλου Γιάννης - Πρόεδρος Συλλόγου Εργαζομένων Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών και Αντιπρόεδρος Ομοσπονδίας Σωματείων Υπαλλήλων Δικηγορικών Συλλόγων, Παρασκευοπούλου Λουκία - Πρόεδρος ΕΜΔΥΔΑΣ Κεντρικής και Δυτικής Θεσσαλίας, Κλεφτοδήμος Δημήτρης - Πρόεδρος Δ.E. ΕΜΔΥΔΑΣ - τμήμα Νομαρχίας Αθηνών και μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Υπαλλήλων Νομαρχίας Αθηνών, Τζαφέρης Γιώργος - Μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Υπαλλήλων Νομαρχίας Πειραιά και Δ.Σ. Ομοσπονδίας Συλλόγων Υπαλλήλων Νομαρχιακών Υπαλλήλων Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδας, Κατσούλας Στάθης - Μέλος Συντονιστικού Ωρομισθίων Εκπαιδευτικών, Μπαμπούλα Αδαμαντία. Μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Εργαζομένων στην ιδιωτική εκπαίδευση ν. Αττικής «ο Βύρωνας», Μανεσιώτης Διαμαντής – πρόεδρος ΕΛΜΕ Λακωνίας, Ντρέκη Δήμητρα - Γραμματέας ΕΛΜΕ Ρεθύμνου, Ψιμούλη Χρυσούλα - Γραμματέας ΕΛΜΕ Άνω Λιοσίων Ζεφυρίου Φυλής, Λάμπρου Βύρων - Γραμματέας ΕΛΜΕ ν. Καβάλας, Παπαδάκη Δέσποινα - Γραμματέας Συλλόγου Αδιορίστων Ηρακλείου, Μανωγιαννάκη Ελένη - Μέλος Συλλόγου Αδιορίστων Ηρακλείου, Νικηφοράκη Μαρία - Ταμίας Συλλόγου Αδιορίστων Ηρακλείου, Μπάκα Κατερίνα - Μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Αδιορίστων Ρεθύμνου, Σταμούλης Γιώργος - Αντιπρόεδρος Σωματείου Αδιορίστων Εκπαιδευτικών και Ιδιωτικών Λειτουργών Αιτωλοακαρνανίας, Μιχαλόπουλος Παναγιώτης - Πρόεδρος Συλλόγου Έκτακτου Εκπαιδευτικού Προσωπικού Τ.Ε.Ι. Πάτρας “ΑΡΤΙΝ ΔΑΝΕΛΙΑΝ”, Γιαννίκου Γιούλα – Μέλος Δ.Σ. Συλλόγου Δασκάλων Νηπιαγωγών Πάτρας, Σιάχος Χρήστος – Μέλος Δ.Σ. Α΄ ΕΛΜΕ Αχαΐας, Κολλιάς Γιώργος - Αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Εργαζομένων Επαγγελματικής Κατάρτισης, Βαρούνης Τάσος - Πρόεδρος Πανελλήνιας Ένωσης Συμβασιούχων και Ανέργων Γεωπόνων, Kοσμάτος Γιάννης - Γραμματέας Σωματείου Εργαζομένων ΑΒΕΞ «Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΣΗΦ», Στοφόρος Κώστας - Πρόεδρος Συλλόγου Συμβασιούχων Ινστιτούτου Διαρκούς Εκπαίδευσης Ενηλίκων, Φραντζεσκάκη Αναστασία - Μέλος Δ.Σ. Ένωσης Μονίμων Υπαλλήλων ΟΛΠ, Σωματείο εργαζομένων «ΠΡΑΚΤΙΚΕΡ» Αχαΐας

Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου 2010

Εκδήλωση για το Σύμφωνο Σταθερότητας και την Αριστερά


Οι Βρυξέλλες και η γραφειοκρατία της ΕΕ από την πρώτη στιγμή της νέας κυβέρνησης πήραν την πραγματική εξουσία στα χέρια τους. Επέβαλλαν ένα σκληρό προϋπολογισμό, την ώρα που ετοιμάζουν την αναθεώρησή του προς το χειρότερο. Πίεσαν για την επιβολή σκληρών μέτρων σε μια κοινωνία που δεν έχει τίποτα άλλο να δώσει. Απείλησαν με χρεοκοπίες και πτωχεύσεις, και καταλύοντας κάθε έννοια ανεξαρτησίας και κυριαρχίας, στέλνουν τους υπαλλήλους τους να εγκρίνουν μέτρα και νομοσχέδια.
Οι Βρυξέλλες έχουν αποφασίσει ότι η Ελλάδα πρέπει να γίνει παράδειγμα προς μίμηση, συμμόρφωση και υποταγή. Το μένος και η απαξίωση των διεθνών οίκων υπαγορεύτηκε από την απαίτηση των ισχυρών της ΟΝΕ να στηριχτεί πάση θυσία η Ευρωζώνη και το ευρώ. Η Ελλάδα καταδικάζεται από την κυβέρνηση στο ζυγό του αναποτελεσματικού και παράλογου Συμφώνου Σταθερότητας.

Για το σύμφωνο σταθερότητας και τα μέτωπα αγώνα της αριστεράς, διοργανώνεται η κοινή εκδήλωση στο θέατρο Άλφα (Πατησίων 37), από τις οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ ΑΠΟ, ΔΕΑ, ΚΕΔΑ, ΚΟΕ, με ομιλητές τους Α. Αλαβάνο και Κ. Βεργόπουλο.